"Elk kind heeft het recht om op te groeien tot
een zelfverzekerd persoon."
Hi, Ik ben Cindy Lalay, moeder, orthopedagoog en ondernemer.
Als klein meisje wist ik het al...
Ik wilde moeder worden en met kinderen werken.
Mijn wens werd waarheid. Inmiddels ben ik moeder van vier kinderen en opende ik in 2008 mijn eigen praktijk voor orthopedagogische en psychologische hulpverlening.
Dagelijks begeleid ik nu neurodiverse kinderen, met name met autisme, op weg om het mooiste uit zichzelf te halen. Dat doe ik samen met hun ouders omdat die nu eenmaal het dichtst bij het kind staan.
In de praktijk zie ik dat ouders bij het horen van de diagnose van hun kind best uit balans raken. Heftige emoties komen naar boven en variëren van paniek, angst, verdriet naar het verliezen van geloof in zichzelf.
Boem! Je kindje krijgt een stempel voor het leven.
Autisme wordt immers in de literatuur omschreven als een ernstige en levenslange stoornis met grote impact op het dagelijks leven.
Een verzamelnaam voor allerlei negatieve gedragskenmerken die men snel wil aanpakken zodat het kind zich kan aanpassen aan de maatschappij.
Ook ik kan hier zelf over meepraten…
Toen ik ontdekte dat een van mijn kinderen kenmerken van autisme had, ging ik door mijn eigen emotierollercoaster.
Van dichtbij heb ik de onzekerheid, angst en paniek gevoeld als hij niet goed begrepen werd. Vanuit mijn achtergrond heb ik direct verschillende methoden toegepast, boeken gelezen, sites bekeken. Ik zou het allemaal moeten weten toch?
Maar de kloof tussen wat er in de literatuur staat en wat er daadwerkelijk gebeurde in mijn woonkamer werd steeds groter…
- Doe ik het wel goed?
- Hoe zal de toekomst van mijn kind er uit zien?
- Kan iemand me in hemelsnaam vertellen wat er in het hoofd van mijn kind omgaat?
Vragen die ik mezelf stelde en de ouders die ik dagelijks spreek ook hoor stellen.
De verbinding tussen ouder en kind raakt zoek.
Autisme is geen identiteit. Autisme is een onderdeel van ZIJN. Het hoort gewoon bij wie je bent en wie je altijd zal zijn… Een kind met autisme is ook zoon of dochter, vriend of vriendin, nichtje of neefje, een schaker, zwemmer of een ballerina. Jim Sinclair; activist autisme rights movement
De Paradigma shift
Ik besloot me naast mijn vakkennis veel meer te verdiepen in het waarom van het gedrag van mijn zoon en ontdekte dat zijn angsten en het gooien van gummetjes tegen het schoolbord alles te maken hadden met het feit dat hij probeerde om te gaan met een wereld die voor hem volkomen onvoorspelbaar en chaotisch was.
Als ouder maar ook als professional ben ik van mening dat we een paradigma shift moeten maken. Die lieve en speciale kinderen hoeven we niet te ‘fixen’, wij moeten ons best doen om hen te begrijpen!
Begrijpen welke ‘taal’ zij spreken zodat we ze echt kunnen helpen als ze zich staande proberen te houden in een wereld die overweldigend, onvoorspelbaar en beangstigend is.
Autisme wordt te vaak gezien als een ziekte… die lieve kinderen zijn enkel anders geprogrammeerd!
Hoe kun jij je kind helpen?
Daar bestaat eigenlijk geen pasklaar antwoord voor.
Wat je wel kan doen, is luisteren en observeren en nieuwsgierig zijn naar het gedrag dat je kind vertoont. Want het overdreven druk zijn, afzonderen, heen en weer wiegen of voor de honderdste keer hetzelfde regeltje uit Sponge Bob Square Pants herhalen is hun manier van communiceren. Als detectives moeten we gaan onderzoeken wat de betekenis is van het gedrag.
Wanneer je daar het antwoord op hebt, kun je strategieën toepassen om ze te helpen. Helpen met het reguleren van gevoelens als verwarring en angst.
Het is een groot voorrecht om een positieve bijdrage te mogen leveren aan de ontwikkeling van deze kinderen en hun ouders.
Mijn missie is om het gedrag van neurodiverse kinderen in een ander licht te plaatsen. Om de belemmerende overtuigingen over opvoeding en gedrag te veranderen. Elke ouder kent zijn kind het best.
Samen met jou als ouder kijk ik naar bruikbare strategieën die aansluiten op de mogelijkheden en talenten van jouw kind.